بسم الشافی
کد لوگوی ما در زیر قرار دارد. دوستانی که مایل به تبادل لینک هستند ما را با نام عاشقان
همیشگی پرسپولیس لینک بفرمایند.
----------------------------------------------------------------------
قالب جدید
برای دریافت قالب های فوق لازم است به گالری قالب ما بروید
امروز ۱۴/۸/۸۸ یک روز پس از حضور میلیونی دانش آموزان پر شور ... (خب چرا می زنی) باشه حرف نمی زنم.
پرسپولیس تهران در تهران بازی های خوبی را نمایش نداد. اما بازی را برد. این دلیلی بود که موضوع این آپ را بردیم اما نبردیم گذاشتم. خدا رو شکر که حداقل بردنده از زمین بیرون می آییم تا سرکوفت هواداران دیگر تیم ها را نشنویم. اما به شما اطمینان می دهم پرسپولیس با این بازی قهرمان نمی شود. جای تعجب من اینجاست که چرا کرانچار با این همه تجربه مدام ترکیبش را تغییر می دهد. انگار دلش می خواهد به تمام بازیکنان بازی دهد. این درست نیست که هر هفته ترکیبی جدید راهی میدان شود. به کرانچار حق می دهم. بازیکن تا در شرایط بازی قرار نگیرد نمی تواند خود را نشان دهد. نیم فصل زمان خوبی برای اوست تا با برگزاری مسابقات تدارکاتی زیاد ترکیب دلخواه خود را پیدا کند. اما اگر کرانچار از این موقعیت استفاده نکرد می توان به بار فنی وی شک کرد و علت نا کامی ها را او دانست.
این بازی در نیمه ی اول بسیار کسل کننده بود. توری که من وقتی به بازی های پیشین و بازی امروز نگاه می کردم تعصب و علاقه ام را نسبت به پرسپولیس از دست دادم. بارها گفته ام من طرفدار فوتبال زیبای پرسپولیس هستم نه اسم پرسپولیس. فوتبال زیبا را با پرسپولیس دوست دارم و پرسپولیس را با فوتبال زیبا دوست دارم. نفوذهای علیرضا محمد و شیث رضایی نسبت به قبل کم شده و این باعث ضعف در قوای حمله ی ماست. حدودا از لیگ اول تا به حال که افشین پیروانی از فوتبال خداحافظی کرده است تیم به دنبال دفاع آخر مطمئن است. البته در مقطعی گل محمدی این کار را می کرد. اما حالا این ضعف بیش از پیش احساس می شود. مشکل هافبک دفاعی را در پست های قبلی توضیح دادم و بیان کردم که عادل کلاه کج می تواند در این پست خوب ظاهر شود. هافبک های کنار پرسپولیس هم کم کارترین اند. اصلا در کنار زمین بازی کنی به نام هافبک کنار به چشم نمی آید. تنها علیرضا محمد گاها برای ارسال به جهات می رود. جواد کاظمیان و مهرداد اولاد و مهرزاد معدنچی در سال های گذشته این پست را به خوبی پوشش می دادند. پست اصلی من هم این پست است و من به خوبی با این قسمت از زمین آشنا هستم. مشکل بزرگ کشور ما در نداشتن هافبک چپ و دفاع چپ تخصصی به خاطر بد بودن شرایط بازی برای این بازیکنان است. از چه نظر؟ از این نظر که هافبکان کنار دونده ترین افراد زمین اند و کمتر از بقیه به دروازه نزدیک می شوند و گل نمی زنند در نتیجه محبوب هم نمی شوند. اما واقعیت امر این چنین نیست. تاکتیک اگر دقیق باشد این مشکلات هم نیست.
خیلی دوست داشتم بیشتر اندوخته هایم را در اخیار شما دوستان قرار دهم اما ناچارم برای دوی استقامت آپ را خاتمه دهم.
از تمامی دوستانم به خاطر سخن های زشتم در آپ قبلی عذر می خوام. دلیل این همه پرخاش گری غیرتم بود. من سیدم و توان هزم فحش مادر را ندارم. امروز در مدرسه قسم خوردم که دیگر حرکت یا حرف بی ادبانه ای نزنم.
یاعلی مدد.
قالب های وب پارسپولیس تا چند روز پیش دچار مشکل بزرگی شده بود. به دلیلی که هاست ستون بندی حذف شده بود تمام خط کشی ها هم برای جستجوگر وب ناشناخته بود و برای جستجو به وب ساپورتر می رفت که حــــــــل شد.
از همین رو به دوستان عزیز اطمینان می دهم که قالب ها مشکلی نداشته و با خیال راحت می توانید از آن ها استفاده کنید.
قالب جدید استقلال هم تا چند روز فردا شب یعنی ۱۳/۸/۸۸ آماده ی استفاده خواهد بود.
به خاطر مشکلات پیش آمده بسیار از شما عذر می خواهم.
امروز ۴/۸/۸۸ پرسپولیس تهران در شهر خود به میزبانی آذری ها توانسط نتیجه ی قابل خوبی را کسب کند. نیمه ی اول تیم پرسپولیس در جیب تراکتور بود و زیر فشار همراه با شانس قریب بر یقینش با تراکتور سازان دست بر گریبان بود. هیچ دوست ندارم از نیمه ی اول بازی سخن بگویم ولی من تحلیلگرم و باید بگویم. تراکتور در نیمه ی اول با ابتکاری که سرمربی با ذکاوت خود به خرج داده بود توانست از اوج ضعف پرسپولیس استفاده کند و به دروازه نزدیک شود. آن ضعف بزرگ سرعت عمل پایین مدافعان پرسپولیس است. پرسپولیس در منطقه ی کوچکی از زمین خود در بین مدافعان مرکزی و هافبکان میانی اش خلا ای از بازیکن خبره احساس می شود. کرانچار مدتهاست که به این عیب پی برده و در سدد بر طرف کردن آن است. کریم باقری سال ها در این پست بازی می کرد اما از سال گذشته به یک خط جلوتر آمد یعنی هافبک نفوذی. این عامل باعث گل زنی وی در مسابقات می شود. اما با رفتن کریم چه کسی آن منطقه را پوشش می دهد؟ نبی باقری ها هم مدتی در این پست بازی کرد. عادل کلاه کج موفق نبود و اخیرا به هافبک میانی آمده. هوار هم کنار اوست. سامان آقا زمانی گزینه ی مناسبی برای این پست است اما تجربه لازم را ندارد. کرانچار نتوانست با این موضوع کنار بیاید. پس مجبور شد تاکتیک خود که یکی از بهترین روش های بازی در جهان است را تغییر دهد. او سیستمش را از ۱-۲-۳-۴ به ۱-۲-۴-۳ تغییر داد. این است مشکل چندین ساله ی فوتبال ما. دفاع سه نفره که مدت هاست بر سر تاریخ گذشته بودن این تاکتیک صحبت است. (صحبت را جمع می کنم) تراکتور از بازی گذشته متوجه سه دفاعه بودن تیم شد و امروز به گذاشتن پولادی در سمت چپ و ابراهیمی در سمت راست از کنار ها برای مرکز خالی از بازیکن توپ ریزی می کردند که خوشبختانه دست خدا با جماعت بود.
راستی تراکتور ها در ورزشگاه فریاد می زدند: پرسپولیس به شهر ما خوش آمدی.
تراکتورها شاید در هواداری بی کله باشند اما مثل پرسپولیس غیرت چندین ساله و اشک و آه و ناله و شوق دقیقه ی ۹۶ را ندارند. از شما هوادار پرسپولیس عاجزانه خواهش می کنم که از خون در رگتان بیشتر حمایت کنید.
امروز ۳۰/۷/۸۸ در سالروز شهادت مظلومانه ی پسر عمه عزیزم، محمد مهدی پرسپولیس به برد شیرینی دست یافت که هرچند در طول مراسم آن قدر محو تاسف بودم که پرسپولیس و هیچ چیز دیگری به ذهنم خطور نمی کرد. به هر حال این موفقیت را به شما دوستان عزیز تبریک می گویم و از تمامی بازیکنانی که به خاطر غیرت پرسپولیسی شان می جنگند صمیمانه تشکر می کنم. (راهتان بی رهرو نیست)
چون من بازی رو ندیدم نمی تونم چیزی در مورد بازی بگم پس بهتره از خودم بگم:
خدا رو شکر بعد از مصدومیت ۵ ماهه ام بابت کشیدگی شدید عضله پشت ساق و چند گرفتگی و ضرب و در رفتگی نا چیز از نواحی مختلف بدم (به دلیل رفتار غیر حرفه ایم) امروز حس کردم که به آمادگی کامل جسمی رسیده ام و می توانم شروع به تقویت قوای فنی خود کنم. به امید خدا ویروس سرما خوردگی از شنبه از بدن من خارج شده و شنبه شب ۱۰کیلومتر زمین محکم آسفالت کف کفش های از جنس اراده ی من رو خواهد بوسید. (چه ادبی شدم یهو)
ممنونم که چرت و پرت های من رو خوندید و قابل نظر یا دونستید یا ندونستید.
بازی یازدهم پرسپولیس هم مساوی به پایان رسید. پرسپولیس به طی کیلومترها راه و تحمل خستگی های زیاد رفت به اهواز تا ۰-۰ به خانه برگردد.
تمام اینها در حالی صورت گرفت که سیستم تیم پرسپولیس در این بازی ۱-۳-۲-۴ بود. ترکیبی که کرانچار به آن اعتقاد زیادی دارد و در واقع کروات ها به این سیستم اعتقاد دارند و نقطه خوش شانسیش در اینجاست که این تاکتیک با سبک فوتبال ایران هم خوانی زیادی دارد. اما مغز متفکری به نام مجید جلالی که شخصه به بهترینیش اعتقاد کامل دارم و از دلایل ناکامی او را نداشتن شرایط و امکانات می دانم (این مربی اگر حتی در لیگ امارات هم به مربی گری بپردازد مطمئنا می تواند نتایجی بهتری نسبت به افتخاراتش در ایران کسب کند)، مانع خوب کار کردن این سیستم شد.
اما چگونه؟ ...
مجید جلالی از بازی های گذشته ی سرخپوشان دریافته بود که نقطه ی قوت تیم لوزی حجومی تیم است. باقری در زاویه ی ابتدای حمله، بائو و زارعی کناره ها و در نک فرارهای تند و تیز هادی نوروزی این لوزی را تشکیل می دادند. با قرار دادن سرلک در پست هافبک دفاعی و تراکم بازیکن در میانه ی زمین مانع توپ سازی ها به کناره ها و عمق توسط کلاه کج و باقری شدند. و ضمن مشغول کردن بازیکنان پرسپولیس در یک سوم میانی زمین خود، از ضد حمله ها استفاده می کردند و اگر مهاجمی زبده در اختیار داشتند می توانستند به گل هم برسند. شانس پرسپولیس در زمین تختی مصدوم شد بازیکن خارجی تیم فولاد بود. سیستم مجید جلالی در این بازی ۲-۵-۳ بود.
قبل از هرچیز برد شیرین تیم محبوبمون در مقابل مقاوت سخت سپاسی و استارتی برای قهرمانی رو به شما دوستان عزیز تبریک می گم.
بعد از مدتها وبلاگ پارسپولیس هم مثل تمام وب های پرسپولیسی بعد از مدتها با شادی از تیم محبوبشون می نویسد و با افتخار تقدیم دیدگان شما عزیزان می دارد.
پرسپولیس تهران مثل همیشه یک پارچه است و در اوج ضعف هم از نعمت هوادارنی برخوردار است که غرور تیم را پا بر جا نگه دارند. افشین پیروانی یکی از این هواداران متعصبی است که برای خرد نشدن اقتدار قرمز در برنامه ی زنده ی تلوزیونی به سوالات جوابی به نفع پرسپولیس می داد. زمانی که از افشین پرسیده شد چرا امروز از میلیون ها هوادار قرمز ۴۰هزار تفر در ورزشگاه حاظر بودن پاسخ داد مطمئنا به خاطر بازی دربی است که ۱۰۰درصد این دلیلش نیست. دلیل این کم لطفی هواداران خسته شدن از نتایج بد تیم در هفته های اخیر بود. علاوه بر این افشین به طور غیر مستقیم به ما هواداران فهماند که باید انسجام تیم را برای شکستن کمرهای حریفان نگه داشت و با سربلندی در پایان فصل رنگ نشان افتخار لیگ را از آبی به قرمز تبدیل نماییم.
پرسپولیس در بازی روز گذشته به خوبی سطح فوتبال خود را در مقابل تیم جوان با انگیزه ای که بدون باخت در جدول در رتبه های ابتدایی به سر می بردند، نشان داد. در روزی که پرسپولیس با نتیجه ی ۴-۲ تیم مقاوت سپاسی را شکست داد، کریم باقری میثم بائو هادی نوروزی عادل کلاه کج سپهر حیدری میثاق معمار زاده بهترین های زمین بودند.
برای تیم محبوبمان آرزوی موفقیت داریم و با جان و دل حمایت خود را از آنان اعلام می کنیم.
پرسپولیس تهران و استقلال تهران در بازی دیروز هر دو متوسط ظاهر شدند. نه استقلال استقلال لرزه انداز به جان تیم ها بود نه پرسپولیس تیم ضعیفش بود که زورش به راهن هم نمی رسید. در این بین نسبتا بازی خوبی رو شاهد بودیم. و یکی از دلایل مساوی شدن بازی از سوی استقلال استرس کرانچار در کنار زمین بود که این استرس به بازیکنان درون زمین منتقل شد که باعث شد تیم عقب بکشه و تیم استقلال هم خودش رو پیدا کنه. در این جا به نظر من کرانچار بی تجربه گی کرد. به نظر من کوچک و خیلی از کارشناسان بزرگ فوتبال و مربیان با تجربه ام مربی تنها در کنار زمین نیست بلکه درون زمین است و از هر لحاظ آزادتر از بازیکنان است. از آن جهت که مربی هر حالی داشته باشد تیم نیز همان گونه است. مربی در کنار زمین مدام فریاد بزند و گل بخواهد باعث می شود که بازیکنان هم با عصبانیت کار را ادامه دهند و به راحتی توپ ها را از دست بدهند. چیزی که در پرسپولیس امسال و سال گذشته بسیار مشاهده کردیم. در بعضی مواقع مربی آنچنان شاد است که تیم هم احساس انسجام می کنه. یکی از ترفندهای قطبی برای اتحاد تیم و سرکوبی غرور در تیم شادی اش در کنار زمین بود. از نظر من کرانچار نباید ترس را به تیم منتقل می کرد. باید طوری وانمود می کرد که پرسپولیس می تواند بیشتر از این به استقلال گل بزند.
پرسپولیس خوب در میدان ظاهر شد و حتی توانست موفق زمین باشد و تیم استقلال را دنبال خود بدواند. در روز دربی برازیلا بازی خود را به خوبی انجام نداد یا به قول مجری شبکه سه نمایشی بازی کرد تا مفید بازی کند. دلیل آن هم جو ورزشگاه بود که برای اولین بار برای او پیش آمده بود.
قسمت جالب دربی سامان آقا زمانی بود که واقعا در خور دربی بازی کرد و نشان داد که می تواند کریم باقری آینده باشد. او با بازی خوب خود جایی برای اعتراض به تصمیم کرانچار مبنی بر حضورش در زمین باقی نگذاشت.
حاشیه ای از بازی را که مهمترین و پر سرو صدا ترین حاشیه بود رو در زیر برای شما به روایت متن گذاشتم بخونید و شاید تعجب کنید.
باشگاه استقلال از بازيكن پرسپوليس شكايت كرد.
به گزارش ايسنا به نقل از روابط عمومي باشگاه استقلال، به دنبال اظهارات ميثم بائو بازيكن تيم پرسپوليس تهران پس از ديدار با استقلال كه تيم استقلال را به بازي ناجوانمردانه متهم كرده است، باشگاه استقلال از اين بازيكن رسما به كميته انضباطي فدراسيون فوتبال شكايت كرد.
**توصيه باشگاه استقلال به آبيپوشان
در پي اظهارات برخي از بازيكنان تيم پيروزي راجع به بازيكنان استقلال، اين باشگاه به اعضاي تيم خود توصيه كرد اتفاقات ديدار استقلال و پيروزي را به فراموشي بسپارند و از اين پس در پاسخ به بازيكنان پيروزي اظهار نظر نكنند.
بديهي است باشگاه استقلال از مراجع ذيربط در جهت احقاق حق اعضاي تيم وباشگاه استقلال اين موضوع را پيگيري ميكند.
كميتهي انضباطي فدراسيون فوتبال ميثم بائو را كه پس از ديدار روز گذشته برابر استقلال گفتوگويي را عليه حريف انجام داد، بنا به مفاد 47 آيين نامهي انضباطي براي اداي توضيحاتي احضار كرد.
استقلالی این کار را کرد که در بازی با سایپا در سال گذشته چنان به ناجوانمردی سایپایان اعتراض کرد که گویی مردان اخلاق و جوانمردی همه آبی پوشند. اما حالا بر ضد حرف بائو شکایت می کنند.
دربی دیگر در راه است. اگر به تاریخ دربی های ۲ سال اخیر نگاهی بیندازیم در می یابیم که مساوی ۱-۱ نتیجه ای ثابت برای بازی های قرمز و آبی پایتخت است. خیلی ها می گوید این تساوی ها سیاست برای آرام نگه داشتن مردم پر شور و غرور قرمز و آبی است. اما آیا واقعا مشکل از ما هواداران است؟ از جهتی بله ـ اگر یکی از این دو تیم بازی را واگزار کند طرفداران مجبورند عقده ی نیش و کنایه های دیگران و نارضایتی خود را از تیمشان بر سر شیشه خودرو ها اتوبوس ها و در صورتی هم ممکن است بر سر داور خالی شود. از سویی هم نه تمام تقصیر گردن ما هواداران نیست. آهای دوستانی که بر سر ماندن خود در پستتان در بزرگترین تیم های ایران تبانی را دستور کار خود می کنید، بدانید فوتبال ایران را شما خراب کرده اید.
پیروزی ۱ - ۲ داور و شانس و تماشاگران
سلام. همه ی شما بازی رو دیدین و از حاشیه هاش خبر دارین و همه هم توان تحلیل دارین پس نیازی به من نیست. تازه من کی باشم که بخوام تحلیل کنم. من فقط نظرم رو می دم و شما هم با نظراتتون منو راهنمایی می کنید.
امروز برای اولین بار از اسم پیروزی به جای پرسپولیس استفاده کردم. به خاطر این که فکر می کنم پرسپولیس بزرگتر از این حرفاست که اینجوری تحقیر بشه. پس همون پیروزی بهتره. و اما داوری کشور. (فیروز کریمی: اشتباهات داوری جزعی از داوریست) همه چیز توی این جمله از فیروز کریمی خلاصه شد.
۱ ۲ ۳ زنگ مدرسه.
مهرم اومد و رفتیم سراغ درس و مشق. وای نمی دونین چقدر دلم باسه کتک معلمام تنگ شده یه ۴ سالی هست کتک نخوردم. (هیچ جا ها)
این مهر با بقیه ی مهرهای زندگیم فرق می کنه. چرا؟ می گم برات.
با تابستون تلخی که امسال داشتم و فرصت هایی که نشد و نخواستم و نخواستن، حسابی خراب بودم و حال خوشی نداشتم. این موضوع روی کیفیت فوتبالم روی قدرت بدنی بالام و اخلاق کم حاشیه ام و اعصاب با حوصله ام تاثیر بسیاری گذاشت. من قصد دارم با شروع مهر همه چیزو دور بریزم و همه چیزو فراموش کنم برای فرصت های بعدی. من نه کسی بود و نه کسی هستم در واقع یک فردی که تازه قراره فوتبال رو یاد بگیره البته با این فرق که کمی تجربه ذخیره ی این شروع منه. پس صفر صفر هم نیستم. برم ببینم چی کارم می کنم.
لازمه ی این شروع ترک حاشیه هاست. گوشی موبایلم ۴ روزه که خاموشه و تا اطلاع ثانوی روشن نخواهد شد و این آپ اینترنتی هم آخرینشه. البته میام و سر می زنم ولی چی کار کنم اینترنت هم خودش یه حاشیه است و باید ترک بشه.
اونقدر سرم شلوغه که حد نداره. صبح مدرسه. ظهر فوق و کلاس های گاج و بعد از ظهر باشگاه بدنسازی و شب دوی بدنسازی. می بینین که وقتی برای اینترنت نمونده اگه بخوام بیام تو اینترنت باید بقیه رو ترک کنم و این شد یه حاشیه ی خلاف سازمان.
پس دوستان نتی گلم که دوست دارم اسماتون رو بگم ولی حال ندارم
یاعلی خداحافظ (دعا فراموش نشه)
